นิทานเรื่อง น้องพิมขาดวินัย
นิทานสอนใจด้านความมีระเบียบวินัย
เรื่อง น้องพิมขาดวินัย
วันนี้เป็นวันจันทร์ น้องพิมต้องไปโรงเรียนแต่เช้า เจ็ดโมงเช้าแล้ว ทำไมน้องพิมยังไม่แต่งตัวลงมาทานอาหารเช้าอีกนะ คุณแม่สงสัยเลยขึ้นไปตามน้องพิมบนห้องนอน "น้องพิมยังไม่ตื่นอีกหรอลูก สายแล้วนะค่ะ" "น้องพิมยังง่วงนอนอยู่เลยค่ะคุณแม่ เมื่อคืนน้องพิมเล่นเกมกับพี่ออมจนดึก" น้องพิมตอบแม่ "น้องพิมต้องรีบแต่งตัวเดี๋ยวนี้นะค่ะ ไม่อย่างนั้นหนูไปโรงเรียนสายแน่" คุณแม่เตือนน้องพิมด้วยความเป็นห่วง หลังจากนั้นไม่นานน้องพิมลงมาทานอาหารด้วยอาการงัวเงีย"หนูไปโรงเรียนก่อนนะคะ คุณพ่อขาน้องพิมทานอาหารเสร็จแล้วค่ะ ไปโรงเรียนกันเถอะค่ะ"น้องพิมบอกคุณพ่อพร้อมกับลุกออกจากโต๊ะอาหาร คุณพ่อพาน้องพิมไปส่งที่โรงเรียน"ตั้งใจเรียนนะลูกเดี๋ยวพ่อไปทำงานก่อน" "ขอบคุณนะค่ะคุณพ่อที่มาส่งน้องพิม สวัสดีค่ะคุณพ่อตอนบ่ายคุณพ่อรีบมารับะนค่ะ"น้องพิมพูดกับคุณพ่อแล้วเดินเข้าห้องเรียน น้องพิมรีบเอากระเป๋าไปวางในห้องเรียนแล้วนอนหลับต่อ ได้เวลาเข้าแถวแล้ว เพื่อนๆทุกคนในห้องยืนเข้าแถวอย่างเป็นระเบียบ"น้องพิมรีบไปเข้าแถวกับเพื่อนๆร้องเพลงชาติก่อนเข้าห้องเรียนเถอะ"แก้มรีบเข้ามาเรียกน้องพิม คุณครูเข้ามาสอนวิชาภาษาไทยเป็นวิชาแรกแต่น้องพิมง่วงจัง หลับตาสักพักดีกว่า น้องพิมเคลิ้มหลับฝันไป "พี่ออมๆเล่นอะไรอยู่ค่ะน้องพิมเล่นด้วยคนนะ" "มาสิ น้องพิมเดินเข้ามาเล่นในเขาวงกตได้เลย" พี่ออมเดินจูงมือน้องพิมเข้าไปในเขาวงกต "เขาวงกตคืออะไรค่ะพี่ออม" "ก็เป็นทางเดินวกวน ให้เราหาทางออกให้ได้ไงละ" " น่าสนุกจังเลยค่ะ เราจะไปทางไหนกันดีละค่ะไปทางซ้ายก่อนดีกว่านะค่ะ" เดินไปได้สักพัก น้องพิมกะพี่ออมก็เห็นงูตัวใหญ่ "อันตราย รีบหนีกันเถอะน้องพิม" " งั้นเรากลับไปทางเดิมก่อนแล้ววนไปทางขวาดีกว่านะ" ทั้งสองคนเดินจูงมือกันไป "นั่นแสงอะไรค่ะพี่ออม ดูน่ากลัวจัง แล้วทำไมพื้นสั่นไปหมดละค่ะ เราจะหนีรอดหาทางออกกันได้หรือป่าวค่ะ น้องพิมกลัว" " น้องพิม น้องพิม" คุณครูเขย่าตัวน้องพิมพร้อมกะเรียก้องพิม "นั่นเสียงคุณครูนี้ค่ะ เรารอดแล้วพี่ออม" น้องพิมลืมตาขึ้นกอดคุณครู ที่เขย่าไหล่น้องพิมให้ตื่น "เป็นอะไรไปค่ะน้องพิม" น้องพิมรู้สึกตัวก็รู้ว่าฝัน ไป กล่าวขอโทษคุณครูแล้วสัญญาว่า ต่อไปนี้น้องพิมจะมีวินัยในตัวเอง แบ่งเวลาให้ถูก ไม่เล่นเกมจนดึก จะรีบเข้านอนจะได้ตื่นนอนแต่เช้า และมีสมาธิในการเรียน คืนนี้น้องพิมรีบเข้านอน พรุ่งนี้จะได้ตื่นแต่เช้าไปโรงเรียน หลับฝันดีนะค่ะเพื่อนๆ
เรื่อง น้องพิมขาดวินัย
วันนี้เป็นวันจันทร์ น้องพิมต้องไปโรงเรียนแต่เช้า เจ็ดโมงเช้าแล้ว ทำไมน้องพิมยังไม่แต่งตัวลงมาทานอาหารเช้าอีกนะ คุณแม่สงสัยเลยขึ้นไปตามน้องพิมบนห้องนอน "น้องพิมยังไม่ตื่นอีกหรอลูก สายแล้วนะค่ะ" "น้องพิมยังง่วงนอนอยู่เลยค่ะคุณแม่ เมื่อคืนน้องพิมเล่นเกมกับพี่ออมจนดึก" น้องพิมตอบแม่ "น้องพิมต้องรีบแต่งตัวเดี๋ยวนี้นะค่ะ ไม่อย่างนั้นหนูไปโรงเรียนสายแน่" คุณแม่เตือนน้องพิมด้วยความเป็นห่วง หลังจากนั้นไม่นานน้องพิมลงมาทานอาหารด้วยอาการงัวเงีย"หนูไปโรงเรียนก่อนนะคะ คุณพ่อขาน้องพิมทานอาหารเสร็จแล้วค่ะ ไปโรงเรียนกันเถอะค่ะ"น้องพิมบอกคุณพ่อพร้อมกับลุกออกจากโต๊ะอาหาร คุณพ่อพาน้องพิมไปส่งที่โรงเรียน"ตั้งใจเรียนนะลูกเดี๋ยวพ่อไปทำงานก่อน" "ขอบคุณนะค่ะคุณพ่อที่มาส่งน้องพิม สวัสดีค่ะคุณพ่อตอนบ่ายคุณพ่อรีบมารับะนค่ะ"น้องพิมพูดกับคุณพ่อแล้วเดินเข้าห้องเรียน น้องพิมรีบเอากระเป๋าไปวางในห้องเรียนแล้วนอนหลับต่อ ได้เวลาเข้าแถวแล้ว เพื่อนๆทุกคนในห้องยืนเข้าแถวอย่างเป็นระเบียบ"น้องพิมรีบไปเข้าแถวกับเพื่อนๆร้องเพลงชาติก่อนเข้าห้องเรียนเถอะ"แก้มรีบเข้ามาเรียกน้องพิม คุณครูเข้ามาสอนวิชาภาษาไทยเป็นวิชาแรกแต่น้องพิมง่วงจัง หลับตาสักพักดีกว่า น้องพิมเคลิ้มหลับฝันไป "พี่ออมๆเล่นอะไรอยู่ค่ะน้องพิมเล่นด้วยคนนะ" "มาสิ น้องพิมเดินเข้ามาเล่นในเขาวงกตได้เลย" พี่ออมเดินจูงมือน้องพิมเข้าไปในเขาวงกต "เขาวงกตคืออะไรค่ะพี่ออม" "ก็เป็นทางเดินวกวน ให้เราหาทางออกให้ได้ไงละ" " น่าสนุกจังเลยค่ะ เราจะไปทางไหนกันดีละค่ะไปทางซ้ายก่อนดีกว่านะค่ะ" เดินไปได้สักพัก น้องพิมกะพี่ออมก็เห็นงูตัวใหญ่ "อันตราย รีบหนีกันเถอะน้องพิม" " งั้นเรากลับไปทางเดิมก่อนแล้ววนไปทางขวาดีกว่านะ" ทั้งสองคนเดินจูงมือกันไป "นั่นแสงอะไรค่ะพี่ออม ดูน่ากลัวจัง แล้วทำไมพื้นสั่นไปหมดละค่ะ เราจะหนีรอดหาทางออกกันได้หรือป่าวค่ะ น้องพิมกลัว" " น้องพิม น้องพิม" คุณครูเขย่าตัวน้องพิมพร้อมกะเรียก้องพิม "นั่นเสียงคุณครูนี้ค่ะ เรารอดแล้วพี่ออม" น้องพิมลืมตาขึ้นกอดคุณครู ที่เขย่าไหล่น้องพิมให้ตื่น "เป็นอะไรไปค่ะน้องพิม" น้องพิมรู้สึกตัวก็รู้ว่าฝัน ไป กล่าวขอโทษคุณครูแล้วสัญญาว่า ต่อไปนี้น้องพิมจะมีวินัยในตัวเอง แบ่งเวลาให้ถูก ไม่เล่นเกมจนดึก จะรีบเข้านอนจะได้ตื่นนอนแต่เช้า และมีสมาธิในการเรียน คืนนี้น้องพิมรีบเข้านอน พรุ่งนี้จะได้ตื่นแต่เช้าไปโรงเรียน หลับฝันดีนะค่ะเพื่อนๆ
บันทึกการสะท้อนคิดบทเรียนที่ได้จากการพัฒนานิทาน
1. สิ่งที่เรียนรู้จากการทำนิทาน
จากนิทานเรื่องทำให้เรารู้ว่าการที่จะสร้างแผนและสื่อขึ้นมานั้นไม่ใช่เรื่องง่ายและไม่ใช่เรื่องยากจากนิทานจะทำให้เราได้เรียนรู้ถึงความพยายาม อดทนและตั้งใจของตัวเราเองที่จะสร้างแผนการเรียนรู้ขึ้นเพื่อที่จะนำแผนนี้ไปจัดประสบการณ์การเรียนรู้ให้กับเด็กๆเพื่อที่จะไดปลูกฝังเรื่องความมีวินัยให้กับเด็กๆต่อไป
2. ความรู้สึกต่อการสร้างนิทาน
ความรู้สึกที่มีต่อการสร้างนิทานในครั้งนี้ช่วงแรกๆเบื่อและหมดกำลังใจที่จะทำเนื่องจากเป็นคนที่ไม่มีความอดทนต่องานละเอียดเท่าที่ควร แต่เมื่อลองตั้งใจดูสักครั้งเนื่องจากอาจารย์ก็ขอตรวจดูงานแทบทุกอาทิตย์ถ้าเราไม่ตั้งใจเราก็คงติดศูนย์ก็เลยลองดูใหม่และก็ทำได้อาจจะไม่ดีเลิศแต่ก็ภูมิใจกับตัวเองที่สามารถแต่งนิทานและทำสื่อออกมาสอนเองได้
3. มีขั้นตอนในการสร้างนิทานอย่างไร
ขั้นตอนในการสร้างนิทานนั้น จะเริ่มจากการคิดเรื่องราวต่อเนื่องก่อนแล้วก็หาตัวละครหาชื่อและก็ดูว่าเป็นนิทานเกี่ยวกับอะไร หลังจากนั้นตั้งชื่อเรื่อง พอเราได้นิทานหนึ่งเรื่องขั้นตอนต่อมาเราต้องมาผลิตสื่อที่จะนำมาใช้ประกอบกับนิทานที่เราจะใช้การเลือกสื่อต้องดูว่าเรามีสื่ออยู่ไหมอาจจะเป็นหุ่นมือ หุ่นตะเกียบ หุ่นถุงเท้าเป็นต้นแต่สำหรับนิทานเรื่องน้องพิมขาดวินัยนี้ใช้เป็นหุ่นตะเกียบ แล้วเราก็สร้างตัวละครขึ้นมาว่ามีใครบ้างอยู่ในนิทานของเราแล้วก็หาวัสดุอุปกรณ์มาทำการผลิตสื่อ เมื่อทำสำเร็จแล้วเราก็นำนิทานกับสื่อที่สร้างขึ้นนั้นมาใช้กับเด็กๆในศูนย์พัฒนาเด็กเล็กของเรา
4. ปัญหาอุปสรรค
ปัญหาและอุปสรรคที่เกิดขึ้นกับนิทานและสื่อชิ้นนี้คือ
1. การวาดภาพที่จะผลิตเป็นหุ่นตะเกียบ
2. ไม่มั่นใจในเนื้อหานิทานของตัวเองว่าสั้นหรือยาวเกินไป
3. ไอแฟดมีปัญหาทำให้ทำงานได้ไม่สมบูรณ์และส่งงานได้ไม่ครบถ้วนล่าช้า
4. เป็นเวลาที่เทคโนโลยีการเรียนมีปัญหาและไม่มีเด็กในการจัดประสบการณ์การใช้นิทานและสื่อที่ผลิตเนื่องจากอยู่ในช่วงปิดเทอม
5. การลงแฟ้มสะสมงานทำได้ไม่ทันเพื่อนเนื่องจากสัญญาณ Wifi ไม่แรงพอและสัญญาณที่ทำงานก็หลุดบ่อยทำให้การทำงานได้ไม่สมบูรณ์
5. แนวทางแก้ไข
1. ใช้นักเรียนช่วงเปิดเทอมใหม่ในการจัดประสบการณ์การใช้นิทานคุณธรรมจริยธรรมพร้อมสื่อและลงผลงานในแฟ้มสะสมงานส่วนที่ไม่สมบูรณ์ย้อนหลัง
2. การลงแฟ้มสะสมงานต้องอาศัยสัญญาณ Wifi ที่แรงและเพื่อนๆที่มีความรู้แนะนำ
3. สร้างแบบประเมินสำหรับนิทานเพื่อเพิ่มความมั่นใจ
จากนิทานเรื่องทำให้เรารู้ว่าการที่จะสร้างแผนและสื่อขึ้นมานั้นไม่ใช่เรื่องง่ายและไม่ใช่เรื่องยากจากนิทานจะทำให้เราได้เรียนรู้ถึงความพยายาม อดทนและตั้งใจของตัวเราเองที่จะสร้างแผนการเรียนรู้ขึ้นเพื่อที่จะนำแผนนี้ไปจัดประสบการณ์การเรียนรู้ให้กับเด็กๆเพื่อที่จะไดปลูกฝังเรื่องความมีวินัยให้กับเด็กๆต่อไป
2. ความรู้สึกต่อการสร้างนิทาน
ความรู้สึกที่มีต่อการสร้างนิทานในครั้งนี้ช่วงแรกๆเบื่อและหมดกำลังใจที่จะทำเนื่องจากเป็นคนที่ไม่มีความอดทนต่องานละเอียดเท่าที่ควร แต่เมื่อลองตั้งใจดูสักครั้งเนื่องจากอาจารย์ก็ขอตรวจดูงานแทบทุกอาทิตย์ถ้าเราไม่ตั้งใจเราก็คงติดศูนย์ก็เลยลองดูใหม่และก็ทำได้อาจจะไม่ดีเลิศแต่ก็ภูมิใจกับตัวเองที่สามารถแต่งนิทานและทำสื่อออกมาสอนเองได้
3. มีขั้นตอนในการสร้างนิทานอย่างไร
ขั้นตอนในการสร้างนิทานนั้น จะเริ่มจากการคิดเรื่องราวต่อเนื่องก่อนแล้วก็หาตัวละครหาชื่อและก็ดูว่าเป็นนิทานเกี่ยวกับอะไร หลังจากนั้นตั้งชื่อเรื่อง พอเราได้นิทานหนึ่งเรื่องขั้นตอนต่อมาเราต้องมาผลิตสื่อที่จะนำมาใช้ประกอบกับนิทานที่เราจะใช้การเลือกสื่อต้องดูว่าเรามีสื่ออยู่ไหมอาจจะเป็นหุ่นมือ หุ่นตะเกียบ หุ่นถุงเท้าเป็นต้นแต่สำหรับนิทานเรื่องน้องพิมขาดวินัยนี้ใช้เป็นหุ่นตะเกียบ แล้วเราก็สร้างตัวละครขึ้นมาว่ามีใครบ้างอยู่ในนิทานของเราแล้วก็หาวัสดุอุปกรณ์มาทำการผลิตสื่อ เมื่อทำสำเร็จแล้วเราก็นำนิทานกับสื่อที่สร้างขึ้นนั้นมาใช้กับเด็กๆในศูนย์พัฒนาเด็กเล็กของเรา
4. ปัญหาอุปสรรค
ปัญหาและอุปสรรคที่เกิดขึ้นกับนิทานและสื่อชิ้นนี้คือ
1. การวาดภาพที่จะผลิตเป็นหุ่นตะเกียบ
2. ไม่มั่นใจในเนื้อหานิทานของตัวเองว่าสั้นหรือยาวเกินไป
3. ไอแฟดมีปัญหาทำให้ทำงานได้ไม่สมบูรณ์และส่งงานได้ไม่ครบถ้วนล่าช้า
4. เป็นเวลาที่เทคโนโลยีการเรียนมีปัญหาและไม่มีเด็กในการจัดประสบการณ์การใช้นิทานและสื่อที่ผลิตเนื่องจากอยู่ในช่วงปิดเทอม
5. การลงแฟ้มสะสมงานทำได้ไม่ทันเพื่อนเนื่องจากสัญญาณ Wifi ไม่แรงพอและสัญญาณที่ทำงานก็หลุดบ่อยทำให้การทำงานได้ไม่สมบูรณ์
5. แนวทางแก้ไข
1. ใช้นักเรียนช่วงเปิดเทอมใหม่ในการจัดประสบการณ์การใช้นิทานคุณธรรมจริยธรรมพร้อมสื่อและลงผลงานในแฟ้มสะสมงานส่วนที่ไม่สมบูรณ์ย้อนหลัง
2. การลงแฟ้มสะสมงานต้องอาศัยสัญญาณ Wifi ที่แรงและเพื่อนๆที่มีความรู้แนะนำ
3. สร้างแบบประเมินสำหรับนิทานเพื่อเพิ่มความมั่นใจ