ผลงานนิทาน

           มีเด็กหญิงคนหนึ่งชื่อว่าหนูดี เธอเป็นเด็กที่เอาแต่ใจตัวเองมากเพราะว่าพ่อแม่ตามใจหนูดีมาตั้งแต่เกิดหนูดีอยากได้อะไรก็หามาให้เลยทำให้หนูดีเป็นเด็กงอแงไม่ชอบเรียนหนังสือ
เวลารถรับส่งมารับที่บ้านเธอจะร้องไห้โยเยก่อน ถึงจะขึ้นรถได้พออยู่ในรถหนูดีก็หน้าบึ้งไม่ยอมคุยกับใครเลย ช่วงเวลาที่เรียนหนังสือหนูดีรู้สึกน่าเบื่อมาก ไม่อยากเรียนวิชาไหนๆก็น่าเบื่อเหลือเกิน ทำให้หนูดีรียนไม่เก่งเหมือนเพื่อนคุณครูสังเกตเห็นหนูดีไม่อยากเรียนหนังสือ จึงเข้าไปสอบถามพูดคุยด้วย
คุณครู   : หนูดีจ้ะเป็นอะไรทำไมหน้าบูดจัง
หนูดีตอบว่า :   หนูดีเบื่อคะ่หนูดีไม่อยากเรียน 
คุณครู : ทุกอย่างในโลกนี้ต้องเกิดมาเพื่อเรียนรู้ แม้แต่ลูกนกก็ต้องหัดบิน ลูกแมวก็ต้องหัดจับหนู ลูกไก่ก็ต้องฝึกหาอาหารส่วนลูกปลานั้นก็ฝึกว่ายนำ้ หนูดียังเล็กก็ต้องหมั่นศึกษาหาความรู้ เพื่อใช้ในการดำเนินชีวิตต่อไปลองคิดให้ดีๆนะค่ะการเรียนนั้นไม่น่าเบื่อหรอกคะ่ถ้าเราไม่เข้าใจตรงไหนก็สามารถถามครูหรือเพื่อนก็ได้ค่ะ
          หนูดีนั่งคิดอยู่ครู่ใหญ่ถึงคำที่ครูสอนว่าสัตว์ตัวเล็กๆก็ยังขยันเรียนรู้และมองดูเพื่อนก็เห็นว่าเพื่อนคนอื่นก็เรียนเหมือนกันเพื่อนก็ยังดูมีความสุข หนูดีก็ย้อนคิดถึงตัวเองว่าทำไมตัวเองไม่อยากเรียนหนูดีบอกกับตังเองว่าต่อไปนี้เราต้องเปลี่ยนตัวเองเราต้องตั้งใจเรียนสิและต้องทำให้ได้ จากนั้นหนูดีก็ยิ้มออกมาแล้วเดินไปบอกกับครูว่า
หนูดี  :  ครูค่ะต่อไปหนูจะขยันเรียน หมั่นศึกษาหาความรู้ หนูจะไม่คิดว่ามันเป็นเรื่องน่าเบื่ออีกต่อไป
คุณครู :  เก่งมากค่ะ ครูจะคอยดูและเป็นกำลังใจให้ค่ะสู้ๆๆค่ะ
หนูดี  :  ขอบคุณค่ะคุณครู
       หลังจากนั้นมาหนูดีก็ตั้งใจเรียนและเล่นกับเพื่อนที่โรงเรียนทำให้การเรียนของหนูดีดีขึ้นเพื่อนๆต่างก็รักหนูดีคุณครูก็ชมหนูดีให้เพื่อนฟังอยู่เสมอทำให้หนูดีมีความสุขกับการเรียนหนังสือ
   
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ถ้าเราตั้งใจทำอะไรแล้วเราก็จะประสบผลสำเร็จในเรื่องนั้น